Datum: 23 oktober 2005
Onderwerp: 11e 11.11.11 motorrit te Hoogstraten.


Om 10.15u. hadden we rendez-vous in café Cahier de Broullion in Hoogstraten om de 11.11.11 actie rit mee te rijden. We betaalden hier ons inschrijvingsgeld wat integraal naar de actie ging. We hebben dan toch ons goed hart laten zien en een deeltje honger uit de wereld geholpen.

We vormden een groepje met DAM leden om de bepijlde rit te rijden. Het weer was niet optimaal maar we bleven wel merendeels droog. De rit bracht ons door gans de noorderkempen waarbij we zelfs even over de grens met Nederland gingen. Blijkbaar hadden we een pijltje gemist wat ons toch bij een gezellig cafeetje bracht waar we gelijk ook even de inwendige konden spijzen.

De zaak liep echter vol met mensen die voetbal wilden volgen, groot scherm, goede sfeer maar voor ons toch iets te druk.

Onderweg zijn we een serieus aantal flitspalen tegengekomen maar geen eentje die ons kon snappen. Het was echt lekker toeren! Rond 15.00u. waren we weer aangekomen in bovengenoemd café waar we nog even konden napraten over de mooi rit, zowel met onze DAM leden of andere aanwezige motorrijders.

Greets,
Werner

<TOP>

Datum: 11 december 2005
Onderwerp: 11 december, 4é MAG winterrit.

Ondanks de barre winterkoude met temperaturen tussen -2 en 3°C mochten de organisatoren van dit evenement toch rekenen op 73 “zwarte ijsberen” (zo zagen de meesten er toch uit in hun dikke motorpakken).

Velen van hen (waaronder ook enkele DAM leden) verzamelden om 9h30 aan het rond punt in Wijnegem om van daaruit in groep naar het vertrek in Olmen te rijden.

Hier al snel een vers soepke of koffieke gedronken om de eerste koude uit het lichaam te krijgen zodat we om 11h ons stalen ros weer mochten beklimmen om te starten voor de 112 km lange tocht.

Via kleine landelijke (lees maar boerenwegen) door dit deel van de Kempen kwamen we na een goeie 45km aan in het centrum van Aarschot waar zowaar een hele parking ter onzer beschikking stond. (en die heb je nodig met zulke hoop motoren)

Ook hier had de waard het niet achter gelaten om verse soep te maken en weerom konden we ons even terug opwarmen om daarna het 2é deel van de tocht aan te vatten.

Alhoewel niemand gedacht had dat er in België nog kleinere wegen waren dan deze welke ons in het eerste deel voorgeschoteld werden, bewees MAG van wel.

Na nogmaals 60 km van het landschap genoten te hebben (en de zon was intussen gaan schijnen !!) zijn we dan omstreeks 15h terug in Olmen aangekomen om nog even na te babbelen tijdens het nuttigen van weerom een soepke of koffie (of nu zelfs al frisdrank en een enkel pintje).

Langs deze weg willen we MAG danken voor de organisatie en een pluim geven aan de wegkapiteins die er voor zorgden dat de groep in het geheel kon samen blijven.

Greetz,
Johan

<TOP>

Datum: 22 april 2006
Onderwerp: Verkenningsrit "Lommersum"

Om 08.00u. stonden we paraat aan de Q8 in Ranst. Met acht motoren vertrokken we richting Duitsland om de rit naar Lommersum waar het volgend Degussa treffen doorgaat, te verkennen.

Paul, onze ritcoördinator kreeg al dadelijk af te rekenen met een omlegging, er werd namelijk een brug afgebroken op de E313. Onze eerste stop was voorzien in Tongeren, daar hadden we rendez-vous met een lid dat daar op ons wachtte. Met enige vertraging kon Albert en Marga ons vervoegen.

Vanaf Tongeren zijn we niet meer op de snelweg geweest. Paul leidde ons door Limburg, de voerstreek en een stuk van de Mergellandroute. Balancerend op de landsgrenzen hielden we een tankstop.
Wij allen hadden ons laten misleiden door het mooie weer van de dag voordien. Vandaag wil de temperatuur niet stijgen tot boven de tien graden. Ikzelf ben in een plaatselijke winkel een sweater gaan kopen, anderen trokken regenpakken en veiligheidsvestjes aan om te ontkomen aan de priemende koude.

Eens aan het drielandenpunt was Albert de onfortuinlijke pechhebber. Een joekel van een spijker hield ons langs de kant van de weg. Noodgedwongen even de VAB bellen die op haar beurt de ANWB aanstuurde om de band te herstellen.
Van deze wachttijd profiteerde ik en Michel ervan op een lunchplaats te vinden. Even terug hadden we wat gezien en ja hoor, de waard en zijn vrouw wilde ons wel eten geven. Alleen was er geen keuze en stelde ze voor om soep te serveren. Van de nood een deugd en lekker gesmuld van de warme soep met brood. Ik wilde er graag wat choco bij en gans de bende maar lachen, maar je raadt het wel zeker…er waren toch verschillende die ook aan de choco zaten.

We zette de rit verder over Duits grondgebied. Hier zijn we verschillende malen de mist in gegaan. De GPS blijkt toch nog geen wondermiddel, tot 7 maal toe moesten we terugkeren. Uiteindelijk zijn we toch op de plaats van bestemming aangekomen.
Vermits Marc "Rammelde" van de honger wilden we in Euchkirchen een plaatselijke zeer goede pizzatent bezoeken ware het niet dat het stampvol zat. Aan de overzijde dan maar naar de chinees, lekker dicht bij elkaar aan de ronde tafel. Goed eten en vooral even goed opwarmen. Marc heeft echter niet gegeten, het was zijn motor die rammelde en voor herstelling best even langs de garage bolde.

Na het eten zijn we de snelweg opgedraaid om via Venlo naar België weer te keren. Toen ik thuiskwam stelde ik vast dat we een 640 km hadden gereden!
We moeten zeker enkele pijnpunten, zoals steden, uit de route halen en eieren naar de zusters Clarissen brengen voor goed weer.

Dat we weer heel wat hebben gelachen hoeft geen betoog zeker?
Wedden dat we een mooi treffen tegemoet gaan!

Groetjes
Werner

<TOP>

Datum: 04 mei 2006
Onderwerp: Toerrit Durbuy

Ja John, inderdaad een fijne dag gehad. Eerst ontbijt in de Neus, dan een ritje naar Bilzen. Vervolgd door de wegenkennis van John naar Durbuy. Even geluncht en dan richting La Roche om mijn voetjes te koelen in het water.(temp 29 Graden) Martine heeft een aanslag gepleegd op de plaatselijke winkeltjes en wij op het terrasje!!
Foto's kan je bekijken op www.pixagogo.be/Werner61

Groetjes
Werner & Martine

<TOP>

Datum: 4 Februari 2007
Onderwerp: Verslag Motortref Zeelandrit

Afspraak om 09.00u. op de plaats waar de motortref zal doorgaan.
Ik had mijn wekker weer eens gezet op een ontieglijk vroeg uur met het voornemen hem nog even te poetsen, tanken en als eerste op plaats van rendez vous te zijn. Uiteindelijk kwam ik iets na negen en als laatste aan.

Ik zag een zevental motoren staan wat zeker niet slecht is. Zelfs een nieuw lid was reeds aanwezig. Willy heeft verder van deze dag genoten.

Ik had thuis de rit reeds op pc en op mijn nieuwe snufje geplaatst. Meteen een goede test of dit ding wel degelijk werkt. Wonderwel werkte het prima op een klein akkefietje na, maar dat lag zeker niet aan het toestel.

Onze eerste stop was vrij laat aangezien in Nederland de café/tavernes niet vroeg open zijn. Rond elven stopte we aan het Grevelingenmeer voor kop koffie en een klein hongertje te stillen. Van hieruit richting Bruynisse waar ondergetekende waarschijnlijk een flits langs achteren merkte. Sjonge, die Nederlanders toch!

Ons middagmaal nuttigden we in Schouwen Duiveland. Een prachtige locatie overigens. De eetgelegenheid was knus en gezellig. De bediening zeer vriendelijk en vrolijk. Ik hoorde hier zelfs vertellen dat Bert een nieuwe bijnaam heeft, kiekendoder?

Zo reden we verder over de Zeelandbrug om dan via de dijken de terugweg aan te vatten. Nederland heeft heel veel water, das duidelijk.

Via Wemmeldinge en Yerseke kwamen we terug in de Brabantse polders en maakte we nog een stop in Aanwas. De waardin van Non Plus Ultra was zeer vriendelijk en reageerde spontaan op een acute vraag aangaande het motertreffen. Willy, ons nieuw lid trakteerde op een drankje om zijn aantree luister te geven.

Nog even een stop in de plaatselijke kantine van het American Football Team om nadien rustig huiswaarts te bollen.

Conclusie, alle aanwezigen vonden het een mooie rit. Het weer was gunstig, fris in de voormiddag en in de namiddag kwam de zon zelfs even kijken.

Groetjes
Werner

<TOP>

Datum: 7 oktober 2007
Onderwerp: Verslag Motorrit "Smokkelroute"

Aangezien er geen terugmeldingen binnenkwamen om de GPS Mertens 2007 toerrit te rijden, waarschijnlijk door de late aanmelding van deze rit, heb ik dan maar beslist om op deze zonnige oktoberzondag alleen te rijden, maar dan wel een kortere rit zodat ik niet te vroeg uit mijn beddeke moest komen.
Vlug even in mijn GPS-bestanden gesnuffeld en er de Smokkelroute uitgevist. even inladen in de GPS en weg was ik.

Deze 90 km lange rit die zich door West Vlaanderen, Oost Vlaanderen en Zeeuws Vlaanderen slingert is zowel geschikt voor automobilisten, motorrijders en fietsers en is volledig bewegwijzerd. Omdat Maldegem het dichtst bij een afrit van de autostrade ligt zal ik de Smokkelroute daar starten en ze verder wijzerzin volgen.

Deze kleine stad was vroeger het bestuurscentrum van het “Ambacht van Maldegem” .
Dit omvatte tot 1796 Maldegem, Adegem en Sint Laureins. Door smalle straatjes verder rijdend kom ik aan het marktplein met zijn mooie stadshuis en rijd er over de Eede. De Eede is een klein riviertje dat ontspringt in het Drongengoed en uitmondt in het kanaal van Schipdonk. Het riviertje stroomt in Maldegem ook langs het Sint Annakasteel dat nu als politiebureau dienst doet.
Ik verlaat Maldegem en kom in een wat bosrijke omgeving waarin “ Het Kasteel van Reesinghe “ staat. Hier zou destijds het “ mynheerken van Maldegem “ 36 ketellappers de hongerdood hebben laten sterven in “de donkere put “ Deze put ligt nu onder het gebladerte verscholen en nodigt nog steeds uit tot medelijden met die struikrovers…

Na enkele kilometers de rijksweg naar Brugge gevolgd te hebben sla ik rechts af de Antwerpse Heirweg in. Deze leidt me naar Donk, één van de Maldegemse parochies.
Er wordt wel eens gezegd dat deze baan nog een heirweg uit de Romeinse tijd zou zijn maar van het oorspronkelijke wegdek is er spijtig genoeg niets meer te zien. Door zijn twee oude herbergen doet de Donkse dorpskern me denken aan de tijd van toen. Donk is vroeger een etappeplaats geweest waar reizigers op weg naar -of komende van- Antwerpen konden overnachten.

Langs de weg naar Moerkerke zie ik het “Hof van Brezende“, een hoeve waarvan de ankers het jaar 1739 dragen maar die al in de Frankische tijd een nederzetting zou geweest zijn. Naar Moerkerke toe verandert het landschap. Bij het binnenrijden van het dorp zie ik “de heerlijkheid van Moerkerke“, een kasteel dat op grondvesten staat uit de 13e eeuw.

Vanaf nu trekt het landschap open. Ik rijd door de wijde polders naar Lapscheure. Grote boerderijen overheersen het kale landschap. Hier ontstonden in 1830 de smokkelactiviteiten tussen België en Nederland.

Het moderne verkeer brengt me terug in het heden als ik terug moet stoppen aan de expresweg die ik over moet om in de dorpskern van Lapscheure te geraken. Aan de “ kerk van de Heilige Drievuldigheid” moet ik rechtsaf, vertelt mij de vrouwenstem in mijn GPS, langs de oude baan Maldegem – Knokke en moet dan onmiddellijk links.

Ik rijd nu over de dijken, de stille getuigen van de inpoldering, die zich zigzag door het landschap slingeren zoals het een echte smokkelweg betaamt. Ik stop even en ga bovenop een van de dijken staan en zie aan de overkant “Holland” liggen.
Voorbij de Blauwe Sluis tref ik ter hoogte van het verdwenen “Fort Sint- Donaas” een zelf te bedienen veer aan dat uitsluitend bestemd is voor wandelaars en fietsers.
Dit veer -Kobus genaamd- brengt ze aan de overkant van de Damse Vaart.
Ik rijd voorbij de oude steenbakkerijen de Damse vaart over en kom zo in Hoeke terecht.Tussen Hoeke en Sluis lag er tot 1815 alleen het dicht geslibde Zwin. Ik kan het me bijna niet voorstellen, maar ooit kwam de zee tot hier.
Het eerste wat hier in Hoeke opvalt is de “Hoekemolen”.

Ik rijd verder langs de expresweg tot aan de Damse vaart en draai daar rechts en onmiddellijk links onder de expresweg door langs een hotel, een camping en enkele kroegjes. De eindeloos lijkende rijen bomen aan weerskanten van de vaart lijken wel enorme, permanente bewakers van het water. De hobbelende weg volgt de vaart en is nog steeds bedekt met de enige echte kasseien van weleer.

De Smokkelroute voert mij nu naar Belgisch Middelburg. Bij het verlaten van Middelburg rijd ik naar Nederland. Op de grens staat er nog maar eens een oude grenspaal.

Als ik die voorbij gereden ben kom ik Aardenburg binnengereden. Op de kaai staat de “Kikkerfontijn” waaraan de Aardenburgers hun bijnaam de “Kikkers” te danken hebben. Ik verlaat het centrum van Aardenburg en rijd naar Eede, eveneens een grensdorpje. Ik rijd er voorbij een pleintje waarop drie gedenktekens staan die herinneren aan de oorlog.Na enkele kilometers kom ik aan bij misschien wel de mooiste kreek van de streek.

In de verte zie ik de huisjes en de kerktoren van Sint Kruis.Ik rijd door het dorp, sla de Kleine Boomdijk in en rijd langs verschillende kreekjes om dan richting België te rijden via het grensplaatsje Sint Margriete.
Ik keer het dorpscentrum de rug toe en ruil dit in voor gezonde polderlucht en weidse landschappen. Ik rijd verder langs smalle, door dijken geflankeerde maar niet ongevaarlijke baantjes, want er ligt hier overal grind in het midden van de weg. Ik rijd verder langs deze ronduit romantische baantjes en kom zo op de “Kattenhoek”. Ik stop er te midden van twee kreken die slechts door een smal baantje gescheiden zijn.

Wat verder rijd ik over een brug en volg het Leopoldkanaal terug in de richting van Maldegem. Langs met grachten en houtkanten omzoomde akkers en velden rijdend heb ik het gevoel dat ik alleen op de wereld ben terwijl ik geniet van het geronk van mijn motor. Deze tijdelijke heerlijkheid wordt beëindigd aan de verkeerslichten van de zeer drukke expresweg Antwerpen – Knokke.

Na twee en een half uur rijden door de stille polders moet ik met enige tegenzin terug naar het drukke leven van de hedendaagse tijd. Dankzij het mooie weer heb ik een aangename namiddag in het gezelschap van mijn Hondaatje doorgebracht en er bovenop nog een stukje van Vlaanderen leren kennen. Meer moet dat niet zijn…

Foto's van de Smokkelroute kan je hier bekijken.
Als je het Garmin GPS bestand wilt bekomen, geef me dan een seintje per mail !

Greetz,
Michel

<TOP>

Datum: 12 april 2008
Onderwerp: Verkenningsrit "Criss-Cross"

Zaterdag 12 april 8h15.

Verzamelen bij Harald thuis om de Criss Cross rit te gaan verkennen.
Met ze'n drieën (Harald, Marcel en ik) richting Namen naar de startplaats van de ritten (waar dit is wil ik hier nog niet verklappen daar de rit nu zondag 20 april gereden wordt).

Goed dat de rit nog verkend werd. Wegens een wegomlegging konden we niet tot op de startplaats. (maw, Harald heeft deze week het vertrek alvast een honderdtal meters verplaatst).
Van hieruit scheiden onze wegen en namen we elk één van de parcours voor onze rekening.
De bedoeling was dat we elkaar telkens terug tegen kwamen aan de stopplaatsen.
Ik moet zeggen proficiat voor de organisator. Aan alle 3 de stopplaatsen troffen we ons met nog geen 5 minuten verschil EN zelfs onderweg passeerden we elkaar met 3 op hetzelfde moment (een extraatje dat wel gehoopt, maar zeker niet gepland was).

Bij het napraten werd het wel heel duidelijk. Alle 3 hadden we vooraf wel verwacht dat het tof zou zijn (en de weergoden zaten ook mee).
Echter alle drie hadden het gevoel beleefd dat deze rit(ten) nog iets extra aan het motorrijden meegaven daar er nog zoiets als spanning over het elkaar terug treffen in de lucht hing.
Wat ik hiermee bedoel kan je zelf het best nu zondag komen aanvoelen daar een gevoel moeilijk met woorden is weer te geven.

In ieder geval is er bij ons al over gesproken om meerdere ritten op dit principe te rijden (zoals bv motortref ec).
Hierover hebben we het maandag binnen 1,5 week (28 april) nog wel tijdens onze volgende ledenvergadering (zorg dat je er bij bent).

Greetz,
Johan

<TOP>

Datum: 21 maart 2009
Onderwerp: Verslag "Openingsrit - Antwerpen"

Werner - reporter van dienst voor groep 1: Donderdag 19/03 kreeg ik al wroeging, door omstandigheden kon ik eigenlijk niet deelnemen aan de openingsrit, vandaar dat ik niet was ingeschreven. Maar al dagen van tevoren konden we zien dat de inschrijvingen gestaag opliepen.

De weersverwachtingen zagen er bovendien wondermooi uit, dus moest ik hier wat aan doen. Door me in duizend bochten te wringen stond ik zaterdagochtend paraat op het rond punt aan het groentenkraam.

De opkomst was nog meer dan er ingeschreven waren, waarschijnlijk ook door het gunstige weer. Al snel bleek de groep te groot te zijn en moesten we opsplitsen. Ikzelf trok de eerste groep met afsluiter Jan. De tweede groep zou getrokken worden door Michel en afgesloten door Harald.

Patrick (Pepewing) had de openingsrit voorgesteld en Harald had enkele aanpassingen gedaan zodat de 2 groepen onderweg elkaar kruisten en zouden samenkomen in Geel op de Markt voor het middageten.

Onderweg passeerden we Schilde, 's Gravenwezel om zo verder de kempen binnen te dringen. Onderweg werden we aangenaam verrast door de mooie omgeving. Mooie huizen (crisis?), velden en bossen. In Beerse besloten we een koffiestop te houden op het marktplein op een terras. De jassen gingen uit en we genoten heerlijk van het zonnetje.
Na de koffie zetten we de rit verder richting Geel waar we rendez-vous hadden met de tweede groep in restaurant/taverne De Post, gereserveerd door Harald. Grote borden met spaghetti, slaatjes, eieren etc. werden gretig verorberd. De eerste groep vatte de rit weer aan terwijl wij nog even keuvelden bij een tas koffie.

Maar ook wij moesten verder, enkelen reden reeds huiswaarts voor andere verplichtingen. Via Eindhout, Varendijk, Veerle passeerden we de abdij Averbode. Ik weet uit ondervinding dat men daar de beste "crème toepkes" heeft en het heerlijk genieten is van de omgeving. Maar door de tijdspanne moesten we verder richting Lier waar we de eindmeet haalden in een café onder de Zimmertoren.

Hier konden met een drankje gezellig bijpraten over de rit en de uitzichten, en over koetjes en kalfjes. Kortom een gezellige mooie dag is het geworden waar ik zeker geen spijt van had.

Zonde voor Marcel die de rit vroegtijdig moest afbreken wegens rugklachten, sterkte en haal je hartje op bij de foto's, te bezien op de website.

Thx, aan Pepewing, Harald en alle aanwezigen voor de geslaagde dag.

greetz,
Werner

Suzanne - reporter van dienst voor groep 2: Op zaterdag 21 maart om 9,15 uur vertrokken we met de moto vanuit Lint, met mijn zus en haar vriend om onze eerste EAMC-rit mee te rijden. Heel benieuwd hoe het zou zijn.

We kwamen allen samen aan het rondpunt in Wommelgem waar we met 22 personen klaar stonden, de meeste nieuwe gezichten, drie vrouwen, ons Maria, Bernice en ik Suzanne, dus 19 moto's.

We vertrokken één voor één het rond punt op naar de overkant en dan verdeelden we ons in twee groepen, de eerste 10 moto's onder leiding van Werner en dan onze groep onder leiding van Michel en achterban Harald.

De meeste hadden hun gekregen zwarte t-shirt aan, de mijne 3 maten te groot.

Heel rustig vertrokken tot we Schilde doorreden, dan kwamen we op rustigere wegen met mooie natuur. We moesten de andere groep kruisen, maar daar we aan een straatje even verkeerd waren gereden, zagen we ze in de verte rijden, anders was het perfect gelukt.

Rond 12,30 uur zijn we in Geel aangekomen waar we heel lekker gegeten hebben in De Post, echt een aanrader (een tip van Harald) veel eten, mooi geserveerd en een lage prijs. Een dik half uur laten kwam de eerste groep ook binnen met grote honger. Met een goed gevulde maag reden we verder langs Averbode richting Lier, waar we rond 16,15 uur aankwamen op het Zimmerplein, daar hebben we twee rondjes van EAMC gekregen.

Het was een mooie dag; het weer, de rit, de omgeving, het eten maar vooral de nieuwe gezichten. En nu maar alle namen proberen te onthouden, Bernice, Herman, Frank, Paul, Erik, Willy, Johan, Harald, Michel (x2), Werner (x2).., Misschien op de volgende vergadering nog maar eens oefenen.

Het was heel goed georganiseerd. Bedankt en tot de volgende keer !

groetjes,
Suzanne

foto's Openingsrit 2009

<TOP>

Datum: 9 april 2009
Onderwerp: Verslag "Verkenningsrit Wesseling - Arhem" (3de keer)

Hehé, na een eerdere uitgeregende rit kon ik de rit op 5 april niet mee rijden door werken. Ik had me echter wel voorgenomen dat zodra de tijd en de nieuwe motor er was de rit toch eens zou rijden.
Johan, die de rit samen met enkele collega's, had gereden had zijn bevinden aan de routemaker doorgespeeld. Enkele puntjes aanpassen en alles ok.

Dus ik op donderdag 9 april in mijn uppie de motor op om de route te verkennen. Het was grijs en overtrokken maar de weervrouw had beter weer voorspeld en ze had geen ongelijk. De route laat ons dwars door Haspengouw rijden en wie Haspengouw zegt, zegt bloesem! Maar eigenlijk was ik wat te vroeg om de reuk van bloesem op te snuiven, dat belooft.

Verder ging het onder Luik door richting Durbuy, Trois Pont, Stavelot en zo de Eifel in. Van hieraf blijft de rivier Rur je volgen als een blauwe draad. Eens Monschau voorbij gaan we richting Obersee en het Rurtalsperre. Deze plas water is veel groter dan ik mij kon indenken en genoot dan ook van de mooie beelden en de idyllische omgeving.

Net voorbij Monschau stopte ik in Dedenborn om een hapje te eten en kon ik genieten van een flinke "Snitsel" . De gastvrouw verwittigde me dat ik goed moest oppassen voor de politie die overal op de loer lag om snelheidsduivels te temperen of op de bon te slingeren. De wegen hier nodigen dan ook uit je kunnen te bewijzen in de vele bochten.

Eens het Nationalpark Eifel uit komen we meer op de vlakke wegen door weiden en velden. Rond 15.00u. stond ik op de plek waar het treffen zal plaatsvinden. Plek genoeg om tenten etc te plaatsen, hopelijk zal de naastgelegen manege geen hinder ondervinden van de brullende motoren.
Een blik op de teller wees mij erop dat de rit toch een 335 km is. Ikzelf heb nog 2 aanpassingen gedaan aan de route zodat alles in veilige omstandigheden kan verlopen. Na een kop koffie vatte ik de retourweg aan, weliswaar over de snelweg en zorgde ervoor dat ik om 18.00u. aan de tafel kon aanschuiven voor mijn avondeten.

Een mooie rit die we in een rustig tempo met de nodige stops kunnen afleggen.

Groetjes
Werner

<TOP>

Datum: 17 tot 23/05/2009
Onderwerp: Verslag "eamc Schotlandreis 2009"

Waren mee naar Schotland: Johan, Werner S, Michel en Gerda, Dominique en Raf, Jan, Paul, Bob, Patrick en Rita, Filip, Kevin, Jef en Vera, Bart en Nancy, Werner VE, Linda, Dré en Maria en Marc en Suzanne

Zondag 17 mei (233km)
Om 13u werden we verwacht in Antwerpen voor Evonik, Degussa. Alle moto's stonden mooi op een rij voor de portiers hun verblijf. Nancy en Vera waren met de Jeep, waar we onze bagage mochten meegeven,wat een pak aangenamer reisde. Een zakje om op de boot was voldoende op de moto. Het weer was droog maar er stond wel wat wind.

Na verschillende foto's te hebben genomen, vertrokken we in colonne richting Ijmuiden. Eens we in Nederland waren, was de baan veel beter, maar werd het toch ook wel een pak drukker. Na 100km nog even tanken en iets drinken en dan verder naar de haven. Daar was het heel druk alle moto's verzamelen en iedereen moest zijn identiteitskaart geven aan Werner die voor de nodige papieren ging zorgen. Toch wel even paniek want Werner had zijn ID vergeten, Dominique speelde het spelletje goed mee door aan iedereen te verkondigen dat Werner zijn pas niet bij had, zij had hem wel in haar zak, Martine was hem nog speciaal aan Degussa komen brengen. Je ziet een man zonder vrouw! Toch wel even zweten voor Werner. Lachen bij de rest natuurlijk!

Eén voor één werden we op de boot gelaten, toch wel spannend zo'n eerste keer, de moto's goed vastmaken en rond 17u30 onze kamer zoeken, een mooi kamertje met douche en wc en twee bedjes boven elkaar. Tussen ons Maria en Dré en Marc sliepen Gerda en Linda, rustige buren moet ik zeggen. Afspraak was om 19u aan het buffet. Amai, wat gaan we eerst eten, we begonnen van voor af aan, eigenlijk met het hoofdgerecht, dan zagen we dat achteraan het voorgerecht stond allemaal fijne stukjes vis, als ik er nog aan terug denk, aan al dat eten en dessert komt het water terug in mijn mond. Na het eten een luchtje scheppen aan dek, maar dat was net iets te koud en te veel wind. Op de boot had je verschillende bars één waar je rustig kon zitten met pianomuziek, één waar een discobar stond, en de grote zaal werd een knappe show opgevoerd, met mooie dansers en danseressen en een live orkest. Een paar van ons mannen waren volledig in zwijm. We voelden ons op een cruise.

Maandag 18mei (380km)
Om 7u30 werden we aan het ontbijt verwacht, weer alles prima, eten à volonté. Om 9u30 kwamen we in Newcastle aan, een heel gedoe voor we goed en wel op Engelse bodem stonden, 2x pascontrole, zelfs uw helm afdoen en dan 3x kijken of de foto met uw snuitje wel klopte. Daar de groep te groot was, hebben we ons in 3 groepen verdeeld. Michel, Werner en Johan reden aan kop en de rest verdeelde zich erbij. Niet zo gemakkelijk links rijden, vooral bij rond punt of een straat indraaien, heb ik toch een paar geroepen, links! We waren bij Michel, eerst in de stad een tankstation gezocht en dan verder het binnenland in, ondertussen moesten de meesten hun regenpak aandoen. "Scotland, here we are!"
Grote banen tot in Edinburgh, over de Cameron Bridge en dan kleine straatjes. Gestopt voor een plaspauze en daarna oom te eten in een stadje met een ruïne van een Abdij, heel klein typisch Engels, het eten was oké, daar kwamen we iedereen even tegen.

Verder door de regen en aan een afslag, zijn we Werner en Patrick en Rita kwijt gespeeld. Even op gewacht, maar ze hadden ook een gps dus doorrijden want de tijd begon te dringen. Rond 18u waren we in het Hotel The Weem, oef een goei warm badje, al lauw, goed mijn haar ingezeept, bij het uitspoelen kwam alleen maar ijskoud water uit de kraan. Niets gezellig. Toen we beneden kwamen, hoorden we van verschillende dat het water koud was, sommige gingen nog wat wachten tot het terug warm was om te douchen. Elke dag kon je kiezen uit vier voorgerechten, vier hoofdgerechten en vier desserts.

Dinsdag 19 mei (262km)
Voor mij, Suzanne, een slechte dag, een zwaar verkoudheid en heel moe, dus mij bed in en de rest gaan rijden. Wel douchen met warm water, ook leuk.
Je kon een stevig schots ontbijt bestellen: bloedworst - haggis-bacon - ei op verschillende manieren - warm tomaatjes - warme champignons - petatje in deeg - bonen; ook stonden er croissants, yoghurt … op de tafel, keuze genoeg.
De groep vertrok rond 9u naar het tankstation in Aberfeldy voor rit 3. Ongeveer 24km naast het loch Tay gereden naar de watervallen van "Falls of Dochart".

Met een slakkengangetje door de regen op de kleine weggetjes naar het loch Verdachar en in cafe Harbour iets gaan eten.
Daar hebben we de route iets afgekort en nog even gestopt bij het "Drummond castle". Hier ging Gerda even onderuit, ze wou de paus nadoen en de Schotse bodem kussen, maar dan wel met haar achterste.

Enkel wat slijk, geen pijn,. Iedereen natuurlijk goed gelachen en dan weer verder. Een rit van ongeveer 200km. Een douche met warm water en gaan eten. Na het eten hebben we met een 10tal gaan wandelen in het bos achter het hotel.

Woensdag 20mei (380km)
We vertrokken rond 9u naar het meer van Loch Ness met regenpak aan. Ik mocht mee met de jeep met Vera en Nancy. Johan (onze leider, soms met lange ij, want we hebben op zijn kap gezeten) Filip, Dré met Maria achterop, Bob, Marc, Jef en Bart met de moto. Eerste stuk echt in het Schotse landschap prachtig, met heel wat haarspeldbochten. Jef zag het even niet meer zitten en legde zijn moto neer in de bocht, niets erg, zijn spiegel kapot en wat krassen. Zelf had hij niks. Dré heeft Jef zijn moto tot boven gereden, was nog een klein stukje, Marc erachter en heeft Dré dan terug gebracht. Jef even mee met de auto, dan terug op zijn moto. We zijn dan verder via de A9, grote baan naar Inverness, vlug door de grote stad gereden en bij het meer gestopt voor wat fotootjes.

In Drumnadrocht gestopt en fish en chips gegeten, uitstekend. Toch weer regenpak aan moetendoen om door te rijden naar Urqhart Castle.
Daar scheen de zon weer en hadden we een mooi zicht op de ruïne als op het Loch Ness. In de verte zagen we de eerste schot met een rok.

Onderweg kwamen we ook Nessy tegen, aan het tankstation ipv in het Loch. Dan grote baan genomen en even gestopt bij een stuwmeer. Dan moesten we de klein mannen even laten spelen. Ze waren al heel de reis rustig geweest, nu mochten ze even racen, 200 per uur hebben ze gehaald. Ze straalden van geluk! En wij ook dat er niks gebeurd was. Terug op een normaal tempo naar hotel, weer goed gegeten en dan kregen we een optreden van drie schotten, ze hadden geen rok maar een schots shortje aan. Werner, Jan en Paul echt de moeite.
Enkelen gingen nog wandelen en bezochten in het dorp een schots café, waar ze werden onthaald door een echt zatte Schot die Blankenberg al had bezocht.

Donderdag 21mei (286km)
Vanmorgen vertrokken inde zon voor rit2 naar Fort Williams, met hetzelfde groepje zonder jeep en Jef. Zelfde beginroute als vorige keer, ik had de vorige avond nog gezegd, ik vind dat wel straf ze zeggen in Schotland oppassen voor de schapen op de weg, ik heb er nog geen één gezien op de weg. Ze hadden het precies gehoord, overal zaten er, en lag er zelfs eentje dood. Via de Ben Nevis (hoogste berg van Schotland 1344m). Heel de morgen met de zonnebril op en gestopt in de Dalwhinnie Whiskey Distellery. Een rondleiding van ongeveer 45 minuten met een proevertje achteraf.
Marc en Bob hebben een fles gekocht, Bob een cadeautje, Marc een cadeautje voor zichzelf. Onderweg gestopt bij de "Commando Memorial" speciaal opgericht voor de paracommando's.

In Fort Williams aangekomen, de vrouwen moesten winkelen, wil het wel lukken dat zowel ons Maria en ik geen winkelmiekes zijn. We hebben daar goed gaan eten en Johan kocht een jas, wij vrouwen niks!!! Toen we daar binnen zaten, was het aan 't gieten, niet normaal. Daar een schot tegengekomen met een rok en een regenjas aan, een raar zicht, die mens werd zo ambetant; Maria langs de ene kant met haar fototoestel, ik langs de andere dat hij een winkeltje binnenvluchtte.

Dan weer verder langs de Ben Nevis naar Glencoe, heel de middag in de regen en via de Falls of Dochart naar het hotel.
Dit was eigenlijk na de middag de mooiste rit tot hiertoe, maar we konden bijna geen foto's maken daar het zo hard regende. Blij dat we terug in het hotel waren, we kregen het koud van heel de middag zo nat te zijn, 's Avonds gaan afrekenen van de drank, we moesten niks bijbetalen, dat was echt leuk, de kas legde voor elke persoon wat bij. Er waren er wel met een serieuze rekening hoor.

Vrijdag 22 mei(380km)
Vroeg vertrokken met de groep van de laatste dagen en de auto, om 8u20. Na een 11km gereden te hebben, had Bart tegenslag, zijn hendel om te schakelen was eraf gevallen, een geluk dat we wat handige mannen bij hadden en gerepareerd hebben met een stuk van een schroevendraaier en wat tape en dan verder naar Newcastle.
Via Stirling, een mooi kasteel, naar Falkirk, waar de heel speciale bootlift staat genoemd The Falkirk Wheel.

Even rond gekeken, fotootjes en een plaspauze genomen. Terug in Engeland in Codstream iets gaan eten, echt geen aanrader, vettig en vlees niet gebakken.

Tegen de tijd voort want we moesten om 16u30 aan de boot zijn, om 16u20 waren we er, waar we in de stralende zon lang hebben moeten wachten om aan boord te kunnen. Ongelooflijk hoeveel er in zo'n boot kan, vachtwagens, auto's, moto's, fietsen …

Deur goed toe en weg zijn we! Er was heel raar volk op de boot deze keer,zatlappen niet normaal, vrijgezellenpartij, mannen in glitterpakjes vies zo'n dikke venten. De show was weer goed. ' Avonds heel veel lawaai, ik ging op de gang kijken, er waren er precies een paar elkaar aan het vermoorden. De wsecurity kwam eraan toen ik mijn deur opendeed en riep, INTO YOUR ROOM, ik mij verontschuldigen dat ik juist kwam kijken om te vragen voor stilte, hij verontschuldigde zich ook en vlug naar binnen. Stopjes in onze orden en weer goed geslapen.

Zaterdag 23mei
Gaan ontbijten om8u en om 9u30 nog even verzameld om afscheid te nemen. Een laatste foto een laatste beeld voor de film. Wij aangesloten bij Michel en Gerda, Werner en Linda, Dominique en Raf, onderweg nog iets gedronken aan een tankstation en naar huis.
Rond 13u waren we in Lint en hadden in totaal 1930km afgelegd. Dré heeft nog direct de moto gekuist, het sluik zat er aan vastgekleefd. Stralend weer, we zijn thuis.

HET WAS EEN FANTASTISCHE, VERMOEIENDE, MOOI VAKANTIE; EEN HEEL TOF GEZELSCHAP, PARACHTIGE NATUUR, ZON EN OOK VEEL REGEN, KLEIN LAMMETJE EN VEULENTJES, PRACHTIGE KOEIEN. We hebben geen enkele rit zonder nat te worden gereden, maar hebben er echt van genoten. Bedankt voor de organisatie.
Bedankt aan Vera en Jef voor onze rommel te stockeren en aan Nancy een prachtige chauffeur die Schots rijbewijs dik heeft verdiend. Werner bedankt voor de ritten. Michel en Johan bedankt voor ons te leiden of lijden??

Groetjes van Maria en Suzanne

Verslag (met foto's) downloaden:

<TOP>

Datum: 07/03/2010
Onderwerp: Verslag "Verkenningsrit 2010"

Het was weer zover, het startschot voor het eamc motorseizoen is gegeven met onze jaarlijkse “Verkenningsrit”.
En dit jaar was het eens niet naar een of ander trefterrein in Duitsland (want tref is in Sardinië, dus te ver), maar richting Frankrijk (wegens ons Normandië-weekend).
Alhoewel we niet helemaal naar Normandië reden, hebben we toch een stuk de grens overschreden.

De rit zelf was ongeveer een 390 km lang, en met zeven wintersterke motards stonden we aan de start op de parking van het Total benzinestation te Waarloos. Toen we aan de rit wilde beginnen bleek dat èèn van onze leden zijn zondagse cent thuis vergeten was en even terug huiswaarts moest, dus wij nog even een extra koffietje om een twintig minuutjes later dan aangekondigt te vertrekken.

Het eerste deel is autostrade en brengt ons tot aan een lekker vers ontbijt in de verassend prachtige Carestel te Nivelles.
Nadat we onze eerste honger hebben gestild met een koek, broodje, croissant en zelfs een vers gebakken eitje met spek, rijden we verder door de streeks rond La Louviere en door de stad Binche.

Aan Bersillies-l'Abbaye rijden we voor de eerste maal de grens over wat we nog een paar maal overdoen om bij de laatste oversteek te stoppen aan een plaatselijk Belgisch cafeetje. Toen we voor de tweede maal onze bestelling doorgaven voor koffie moesten ze eerst de afwas doen wegens te weing tassen. Daarna ging het verder over Frans gebied naar het mooie Lac Du Val Joly, hier zijn we even gestopt om van het landschap te genieten.

Hierna ging het verder langs de vele kleine Franse dorpjes. De honger begon terug te komen maar het bleek een probleem om iets te vinden wat open was of plaats genoeg overhad. Dan maar verder gereden in de hoop alsnog iets tegen te komen.
Nabij Roisin overschreden we terug de grens en rond 3u00 hadden we dan toch prijs, een excelente Italiaan "Da Claudio" te Thulin.

Via Dour reden we verder tot aan het Château De Beloeil, waar we ook even gestopt om dit moois te bekijken en vast te leggen op de gevoelige plaat.
Vanaf hier heeft Werner de kop overgenomen van mij om door tal van Waalse dorpjes richting autostrade te rijden, maar even verder merkten we dat Werner zijn achterband wat platjes werd, daarom even het dichtsbijzijnde benzinestation opgezocht. Het bleek om een fijn nageltje te gaan en de band liep gelukkig zeer traag leeg.
Daar we aan het benzinestation vlakbij een oprit van de autostrade bleken te zijn hebben we ter plaatste beslist om de snelste weg dan maar te nemen.

Terug aan de Total-stop te Waarloos hebben we dan bij een taartje en koffie afscheid genomen, Werner kon hier dan nog eens verse lucht tanken om zonder problemen thuis te geraken.

Haja, was ik vergeten te vermelden dat het de ganse dag bar koud was, van s'morgens -3°C tot s'middags +3°C om s'avonds terug te eindigen bij -2°C, maar het was de ganse dag een prachtig zonnetje en we hebben allen genoten van de rit en de prachtige omgeving.

Greetz,
Michel


Foto's Verkenningsrit 2010

Datum: 20/03/2010
Onderwerp: Verslag "Openingsrit 2010"

Toch eventjes getwijfeld tussen de wielerklassieker Milaan-San Remo en onze openingrit, zeker na de voorspellingen van weervrouw Sabinne.
Maar zij die thuisbleven hadden ongelijk, het was de hele dag prachtig weer op 5km druppels na en de regenkledij zou al vlug uitgetrokken worden.
20 echte mannen waaronder één vrouw en 18 motoren  en 1 scooter : - ) waren stipt op de afspraak in Waarloos. De zumo’s werden gelijkgestemd en weg waren we in 2 groepen. Na een kort stukje autoweg richting Mechelen ging het via Eppegem naar Meise en verder richting Asse.

Het zat even niet mee, de voorziene stopplaats/café Het Bos was gesloten, dan maar even afgestapt in het sympathieke Kobbegem, alleen waren we niet welkom in de herberg. Ik denk dat we niet bij het interieur pasten van “De Plezanten Hof”. Plezant is anders. Sommige wegen en omleidingen lagen er ook gladjes bij en los grint hier en daar verhoogde onze allertheid.

Dan maar verder en gestopt In het drukke Asse. Bistro Parnasse wou ons wel ontvangen, maar vergeet geen geld in de parkeermeter te steken hé.
Via mooie baantjes ging het verder richting Berlare naar het mooie Overmere-Donk alwaar we de lege maag content stelden in “’t Zoetemeer” vlak aan het meer. Croques, spaghetti, vol au vent, het ging er vlot in en… de wafels zijn er gigantisch groot,vraag maar aan Werner. De sfeer zat er goed in.

De terugweg ging over Dendermonde en Willebroek.
Enkele korte maar mooie stuurwegeltjes waren al een goede oefening voor de cursus bochtentechniek voor the day after.
Via een klein onvoorzien ommetje in Leest en een fotostop naast de E19 (come and see ad EAMC.be soon) ging het naar ons eindpunt “De Boomgaerd” in Niel voor de “verplichte” openings/afsluitings drink aangeboden door de club. Daar groeide onze groep nog flink aan alsook de kameraadschap.

Kortom, a day to remember.
Groetjes,
Johan Van Gestel (die van de scooter)

Foto's Openingsrit 2010

Datum: 21/03/2010
Onderwerp: Verslag "Rijvaardigheidscursus"

2 jaar geleden ben ik begonnen met motor… euh scooterrijden. Vermits ik mijn rijbewijs gehaald heb voor 1989 mocht ik pardaf, zomaar met elk hyper racemachien de baan op. Absurd en belachelijk . Ik weet en voel echter dat ik er ten opzichte van andere motards niks van kan. Een beetje grind of een natte bocht doet mij al volop in de remmen knijpen. Tot hier toe heeft mijn voor(zicht)(zien)igheid en auto-ervaring mij behoed voor onheil. Maar hoe lang nog?

Daarom direct besloten om deze kans om mijn rij-en bochtentechniek bij te schaven niet voorbij te laten gaan.
Een 18 tal wannabee-motards, sommige al met een bang hartje, verschenen op de afspraak met hun nakeds, Harleys (zeg nooit zomaar shopper tegen een Harley) en tourbuffels.

Onze twee  instructeurs voor deze dag waren Stephan Tournoy en Lambert Verspriet, beide ervaren lesgevers bij de Militaire Politie.
Eerst volgde een uitgebreide onsaaie theoretisch uitleg over veiligheid, zithouding en kijktechniek met een nadruk op deze laatste omdat hier blijkbaar de sleutel ligt voor het betere rij-en bochtenwerk zoals ik later zelf zou ondervinden.
Verschillende oefeningen waren met kegels reeds uitgezet op een typisch Belgische terrein, =bezaaid met putten en spleten en overgoten met een miezerige gladde regen.

We verdeelden ons over de verschillende oefeningen. In het begin werden de kegels niet gespaard maar na bijkomend individueel advies slaagden de meesten erin, weliswaar met wisselend succes, de slalom en de korte acht tot een goed einde te brengen, zelfs zonder een voetje aan de grond te zetten. De waterdichte ademende kledij werd hierbij meer aan de binnenkant op de proef gesteld dan aan de buitenkant.
Ongelukken bleven achterwege… op één Suzukirijder met afgereden zijkoffer na wegens iets breder dan gedacht, maar naar het schijnt zijn de wegen in Japan veel breder dan hier.

De lekkere scampis en frietjes in Eetcafé Ballantines vormden een aangename rustpauze.
Hierna mochten we het hele parcours nog eens individueel afleggen. Je zag de vooruitgang bij iedereen.

Als laatste terreinoefening moest over een motoband gereden aan 50km per uur. Toch even slikken, maar verstand op nul en blik niet op oneindig maar recht vooruit zoals de rij-instructeur ons had geboden,  slaagde iedereen in deze proef. Dit om te bewijzen dat je niet altijd snel moet uitwijken, op gevaar voor eigen leven, voor een onvoorziene hindernis zoals een hond of kat, pech voor dit huisdier in dit geval.

Met een korte theoretishe beschouwing over het rijden over kasseien  en een korte route over echte Antwerpse kinderkopjes en voor de doorzetters (als Russische verslaggever kon ik niet weigeren)een afsluitertje in ons clubcafé De Klok, werd de dag en tevens dit EAMC-motorweekend afgesloten.

Veel volk op de afspraak. Veel late inschrijvingen daar men zeer mooi weer had voorspeld.
18 motos vertrokken in groep voor 50 km. autostrade om zo op het punt van vertrek voor de Criss-Cross rit aan te komen.

Drie groepen van 6 motos die 3 routes moesten volgen. Allen op eigen tempo zodat we 's middags met een verschil van 1 uur aan tafel zaten.
Geen probleem, want het terras zat toch vol.

Met een hele dag zon en de mooie bloesems kon deze rit niet beter!
Proficiat voor de samensteller.

Na165 km cruisen kwamen we aan in Scherpenheuvel, het einde van de routes.
Velen genoten nog van een wafel of pannenkoeken. Sommigen moeten op hun lijn letten.
Een toffe dag en hop naar de volgende rit.